renzoverwer.web-log.nl

belastingaangifte voor 1 april a.s.

(Ik heb hem zojuist af...).

Vergeet u het niet, aangifte doen? Soms krijgt u geld terug, ook als u een baan(tje) had.

Vergeet ook de reiskostenaftrek openbaar vervoer in box 1 niet.

En.... vergeet niet dit filmpje te kijken. Toine Manders keert zich tegen het fenomeen belastingen (ben ik het niet mee eens hoor) en zijn tegenstander in het debat, een hoogleraar, kan slecht argumenteren, maar wordt des te woedender. Mooi cabaret, alleen is het waar.

Bos en Eurlings: keuze voor gezin?

Vanavond is er in Rondom 10  (21.10, ned. 2) discussie over beide politici die deze week bekendmaakten de Nederlandse:politiek te verlaten:

"(...) Is een carrière als politiek zwaargewicht anno 2010 niet meer te combineren met een gezond gezinsleven? Of spelen er andere factoren mee? En wordt het privéleven nu ineens onderdeel van het politieke spel? Moet een politiek kopstuk niet zijn ziel en zaligheid - inclusief zijn privéleven - opofferen voor zijn idealen en het landsbelang? En kan een belangrijk politicus  zijjn kiezers wel in de steek laten voor zijn gezin? Al helemaal nu we in een economische crisis zitten en met cruciale verkiezingen voor de deur? Opstappen voor meer privéleven: eerlijk, oprecht en geloofwaardig, of laf en regelrecht kiezersbedrog?

In Rondom 10 een debat met politici, kiezers en betrokkenen."

O.a. Michael van Eekeren, schrijver van De Man. zal zijn licht laten schijnen over ´de ondraaglijke feminisering van de samenleving´ en hij zal het ongetwijfeld weer een bewijs vinden van de niet-mannelijke samenleving.

Ik vind de discussie... prima.

Van mij mogen Bos en Eurlings doen wat ze willen. Graag wel zonder wachtgeld als ze niet solliciteren...

Ik vind het opvallend dat Bos en Eurlings gewoon geloofd worden. Carrièretechnisch loopt het even niet (CDA en PVDA verliezen...), en nu lopen ze goeie sier te maken met hun keuze voor gezin.

Denken mensen echt dat ze voor hun gezin kiezen?

Hmm
Het klinkt als tactisch terugtrekken, goed scoren  en over een tijdje gaan loeren op goeie baantjes.

Misschien heb ik ongelijk. Maar ik denk dat bij ´kiezen voor het gezin´ ook wat anders meespeelt. Bos en Eurlings geven de verklaring die het mooiste klinkt.

Ik denk dat er inderdaad 'andere factoren' zijn die meespelen. Maar ja, helemaal in hun ziel kijken, kan ik natuurlijk niet.

Interview met Renzo Verwer, in Informatieprofessional, maart 2010

Vragen gesteld door Marie-José Klaver. Antwoorden: gegeven door mij dus- per e-mail, letterlijk zo afgedrukt.

Naam: Renzo Verwer

Geboortejaar: 1972

Functie: Medewerker Informatiedienstverlening per 1 januari j.l.

Bij organisatie: Openbare Bibliotheek Amsterdam, de centrale

Waarom ben je overgestapt naar de OBA?

"Ik zocht een baan en het leek me leuk weer in het oude bibliotheeknest terug te keren."

Wat deed je daarvoor?

"O.a. freelance journalist voor veel bladen (van Viva tot NRC), winkelmedewerker en conciërge bij de prostituees."

Wat houdt je werk in?

"Informatie verschaffen, collectiebeheer, presentatie enz."

 

Wat is de grootste uitdaging van je functie?

"Klanten en mijzelf tevreden stellen."

 

Wat is je vooropleiding?

"Ik deed de HBO voor Bibliotheek en Documentaire Informatie in Amsterdam (1990-94)"

 

Je allereerste baan?

"Freelance journalist vanaf mijn 22e."

Waarom gekozen voor het vak van journalist?

"Ik begon gewoon. Het was boeiend en leerzaam: twee facetten die ik altijd erg belangrijk vind."

Wat is er veranderd in het bibliotheekvak?

"Ik ben er lange tijd uit geweest. Als klant zag ik wel dat bibliotheken. moderniseren/digitaliseren."

Van wie heb je in je loopbaan veel geleerd?

"Van schrijver Boudewijn van Houten . Hij inspireert me met zijn eerlijke schrijven Ook leerde hij me de fijne kneepjes van het schrijven en de taal."

 

Het hoogtepunt in je loopbaan?

"Het besluit, in 2008, om te stoppen met de journalistiek - waar ik al tijden tegenaan hikte Het totale identiteitsverlies dat daarop volgde. De ellende en toen: de BEVRIJDING. Ik hoefde niet meer. Ik schrijf nu nog wel eens een boek en ik blog. De ontdekking dat schrijven niet hoeft, maar mag, daar geniet ik nog elke dag van.

'Normale' hoogtepunten: mijn boek Bobby Fischer voor beginners uit 2008 (uitgeverij Aspekt). In mei dit jaar komt de Engelse vertaling wereldwijd uit. En natuurlijk mijn huidige baan, waar ik op mijn plek ben."

En wat vergeet je het liefst?

"Redacteuren die afspraken niet nakomen. De lage betaling annex moderne slavernij.

Ergerlijk zijn ook de pretenties van veel media: dat ze origineel zijn en dat ze nieuws en waarheid brengen.

Terwijl er geen grotere trendvolgers en gelovers in sprookjes zijn dan journalisten."

Welke vakbladen zijn het belangrijkst voor je?

"Ik ben nieuw; moet ze nog ontdekken. Ik las laatst Bibliotheekblad..De Ned-bib-lijst hou ik al jaren bij. Met wisselend genoegen mag ik wel zeggen. Informatieprofessional? Ik las een paar nummers als voorbereiding op dit interview en wist al veel – wel vond ik de sfeer ervan prettig.

Ik volg de kranten, ook de boekenbijlagen. Internet. Ook de televisie is belangrijk; zo weet ik wat zoal leeft. Ik volg gretig het nieuws, maar ik zit echt niet klaar voor journaals, Nova of Pauw & Witteman. Het is heerlijk dat allemaal niet te zien – zo vond ik ook al als journalist."

Wat is je favoriete site of weblog?

"google.com

Uitzendinggemist.nl  "

 

En je favoriete literaire werk?

"Onze Hoogmoed – Boudewijn van Houten.

De Graanrepubliek – Frank Westerman"

Welk papieren boek las je het laatst?

"Lelystad – Joris van Casteren. Jaloersmakend, die vermenging van een persoonlijk met een algemeen verhaal – en nog mooi geschreven ook."

En welke elektronische publicatie?

"Emancipatiemonitor 2008 van het SCP."

Veel voor je werk op het web?

"Ja, zoeken voor klanten."

En in je vrije tijd?

"Ja veel. Ik mail ook veel. Te veel soms, een aantal jaren geleden was ik mailverslaafd."

 

De mooiste bibliotheek die je kent?

"Haha, ik kan en wil alleen antwoorden: de Openbare Bibliotheek Amsterdam, de centrale."

Heb je nevenfuncties of bestuursfuncties in het vak?

"Alleen daarbuiten: vrijwilliger in het Theo Thijssen-museum."

Je favoriete vrijetijdsbesteding?

"Ik lees veel (met een lichte voorkeur voor non-fictie), ik wandel graag, ik spreek veel mensen. Ik erger me graag, ik bewonder graag. Ik luister muziek. Ik zie films. Ach..."

Wat had je willen zijn als je geen ‘informatiewerker’ was?

"Olympisch kampioen op de marathon, achtvoudig winnaar van de Tour de France of wereldkampioen schaken. Serieus! Voor alledrie echter heb ik te weinig talent. Geen probleem; er zijn genoeg andere dingen te doen."

Leuke vragen.

Ik wilde geen veilige antwoorden geven, En, afgezien dat ik al weg ben bij de OBA, sta ik nog geheel achter de antwoorden.

de republiek in nederland!

Mij was het ontgaan, maar Nederland blijkt al een tijdje een republiek te herbergen:
de Horstermeerpolder bij Nederhorst ten Berg (bij Weesp, bij Hilversum). Benieuwd hoe het verder gaat - hier een stukje van hun blog.


skip to main |       skip to sidebarRepubliek Horstermeerpolder

 

bij staatsgreep uitgeroepen op 17 februari 2010

 

Nooit gedacht dat ik nog eens een column van Martin Bril zou missen

Nooit gedacht dat ik nog eens een column van Martin Bril zou missen. Een groot fan was ik niet, zoals ik al beschreef, maar  ach, ik zag ook fraaie dingen in zijn werk.

Maar Bril dus. Ik dacht aan rokjesdag (trouwens geen uitvinding van Martin Bril).Ik denk er al dagen aan.
Want, ik heb het koud. Al tijden. En ik zag vandaag een jonge vrouw lopen bij station Amsterdam Sloterdijk. Ze was begin twintig, schat ik.
Ze had een erg kort rokje aan, hoge hakken, een korte jas ook en jawel, blote benen. Geen kippenvel, hoe ze dat voor elkaar kreeg....

Bril zou lange, adorerende beschrijvingen van haar geven, Ik vond haar gewoon geil en opwindend. En ik miste de lente - niet alleen vanwege de rokjes.

Verantwoordelijkheid en hoge salarissen...enz

over verantwoordelijkheid las ik een fascinerend citaat in de Vlaamse krant Het Nieuwsblad

"Iedereen verantwoordelijk

Verantwoordelijkheid is nochtans in. Geen werkloze of hij moet geresponsabiliseerd worden. Zowat elke functieomschrijving, tot de laagste echelons van bedrijven toe, bevat doelstellingen, targets en dus verantwoordelijkheden. Iedereen kan wel ergens op afgerekend worden.

Vreemd genoeg lijkt verantwoordelijkheid vaak af te nemen naarmate je hoger op de hiërarchische ladder klimt. Officieel natuurlijk niet, toplonen worden net verantwoord met het argument dat de verantwoordelijkheid ook exponentieel groter is. De wereldwijde bankencrisis, na jaren van topbonussen en mega-risico's, doorprikte die zeepbel finaal. Toen het hele systeem ineenstortte, moesten regeringen maar zien te redden wat er te redden viel. Geen personen, maar wel een systeem bleek schuldig, de structuren aan de top waren te complex om nog iemand te kunnen aanwijzen. En dus ontsnapte iedereen. Een jaar later zat Wall Street alweer aan het bonusfeest, alsof er niets gebeurd was. Wie er iets van zegt, wordt nogal snel in het kamp van de afgunstsocialisten of de populisten gezet. Maar je zal maar zo'n geresponsabiliseerde loketbediende of schoonmaakster zijn en met het gevoel zitten dat er ergens toch iets niet klopt."

twee topinterviewers kruisen de degens

Frénk van der Linden en Coen Verbraak vliegen elkaar in de haren in 'De Journalist'.
Interessant:
- een oude kwestie, de machtsspelletjes op redacties
- de ego's van beide interviewers. Zie ik jaloezie op elkaar aan beide kanten?
- de interessante dingen die ze over het ambacht van interviewen zeggen.
- shocking: Barbara van den Beukering die haar freelancers 500 euro betaalt voor een groot interview.
Dat is echt neerbuigend. Nee, je behandelt ze op deze manier als een stuk STRONT.

Lezing 'leven in de media' door Mark Deuze

Op de blog van Mark Deuze lezen we over een interessante lezing - door diezelfde Deuze:

Liefde, Sex en Dood

Deuze schrijft:

"Maandagavond 8 maart aanstaande mag ik in het kader van Studium Generale een openbare lezing geven in het Lipsiusgebouw (zie plattegrond hiernaast) van de Universiteit van Leiden.

De werktitel van mijn verhaal is "Leven in Media: Liefde, Sex en Dood in een Digitale Cultuur"; inderdaad, lekker theatraal en vooral bedoeld om te spelen met zoekresultaten op Google.

Toch is het niet helemaal zonder relevantie. In mijn praatje wil ik het vooral gaan hebben over de zin en onzin van het uitelkaar halen of houden van levenservaringen met en zonder media. Aan de hand van recente voorbeelden zoals de Palestijnse protesten in Avatar-kledingdracht of het Chat Roulette fenomeen zal ik proberen te praten over ons leven in, in plaats van met, media.

Een en ander is gebaseerd op een volgend jaar te verschijnen boek, "Media Life" (uitgegeven door Polity Press).

De presentatie is gericht op een breed publiek - dus iedereen is welkom - en gaat verder in op de mogelijke gevolgen van een 'leven in media' perspectief op de wereld. En dat laatste doe ik aan de hand van wat onze ervaringen met liefde (datingsites voor gehuwden), sex (teledildonics), en dood zijn in media.

Vanzelfsprekend is er na mijn verhaal genoeg tijd voor discussie. Hopelijk tot dan!

Spreekbeurt: Leven in Media
Tijd: Maandagavond 8 maart 2010 van 19.30 tot 21.00 uur
Plaats: zaal 005, Lipsiusgebouw (1175), Cleveringaplaats 1, Leiden
Toegang: gratis, iedereen welkom!

legende Kramer

Hij zal het zelf nu even anders zien - en ik ook hoor - maar het zou zomaar kunnen dat Kramer door de foutieve wissel gisteren op de 10 km (prachtige reportage met Wennemars) meer een legende wordt dan door alles te winnen.
In 2050 zal de grijzende Kramer op tv met pijn in het hart terugkijken.

In de wielersport kan er nog wel eens een happy end aan komen - SOMS. De val door de toeschouwer gaf  de overwinning van Guerini extra sjeu.

De gelukkige Chad Hedrick

Chad Hedrick op zijn facebook- en  twitter-account:

Chad Hedrick Fan Page Learned a lot about myself tonight. I know that skating doesn't define me as a person. I have so much to live for and as I looked up in the crowd to see my girls I realized life is much bigger than Speedskating! I am very proud of my accomplishments but more proud of the man I have become in the process! God bless!

Ik kan me er wel wat bij voorstellen, Stoppen kan bevrijdend zijn... en daarna nieuwe wegen zoeken. Ook lastig!

Denken over denken

"Op de televisie zie ik menigeen die me de indruk geeft dat hij in zijn denkkracht gelooft. Mij lukt dat niet. Ik vind mijn denken vrij machteloos. Nu kunt u zeggen: ja, jij, jij bent inderdaad niet van de slimsten, maar er zijn slimmeren. Dat is beslist waar. Toch houd ik het hele menselijke denken voor een lachertje (...)

Denken – we overschatten het. We doen net alsof we abstract naar de waarheid kunnen zoeken, terwijl we waarschijnlijk met dat denken alleen maar heel concreet onze belangen kunnen proberen te dienen. Wat niet in ons belang is, wordt gewist. Natuurlijk kan dat belang op allerlei manieren bevorderd worden. De een heeft vooral nodig dat zijn ijdelheid wordt gestreeld, de ander dat zijn portemonnee wordt gevuld.  (...)"

Lees verder op Het nieuwe journaal (een nieuwe site trouwens).
Het gehele stuk ontroert me. Hier is iemand aan het woord die zichzelf niet spaart, die het menselijk tekort toch nog met empathie beschrijft.
Ja, iemand die nagedacht heeft, zou ik bijna schrijven...

Thriller

Vandaag, bij het boodschappen doen, de CD Thriller van Michael Jackson gekocht.
Heb hem ook nog op LP (en ik luister nog platen), maar dit is toch wel heel handig.

Thriller / Michael Jackson. Aanbieding deze week bij Dirk van den Broek (de real life winkel). 5,99 EURO.

Waarom

"Wij wielrenners zijn vogelvrij. Altijd die vragen. Waarom? Waarom? Waarom? Waarom heb je gisteren niet langer op kop gereden? Of harder? Waarom ben je gelost op de slotklim? Waarom heb je niet geprobeerd aan te vallen? Ik haal mijn schouders op, mompel iets over tactiek, doseren en vorm van de dag. Maar het liefst zou ik zo'n waarom-imbeciel een toeter door zijn trommelvlies stampen en schreeuwen:  'WAAROM WAAROM? OMDAT IK GODVERDOMME COMPLEET NAAR DE KLOTE WAS..DAAROM!'
Toeschouwers zijn trouwens niet de enigen die naar de bekende weg vragen. Journalisten doen precies hetzelfde. Waarom dit, waarom dat. Alsof het ze iets interesseert. Alsof ze niet allang weten wat ze gaan schrijven. Gisteren, vlak na de finish, kwam er zo'n bloedzuiger naar me toe (...)"

Fraai citaat uit: De ereronde van de eland, de roman van Thijs Zonneveld uit 2009.

Het mooie aan het citaat vind ik vooral dat de waarom-vraag vaak erg diepzinnig klinkt, dat mensen vaak erg diepzinnige antwoorden geven (want ja, wij zien graag diepgang in onszelve), maar dat het antwoord heeeeeel eenvoudig kan zijn.

Voor al uw drank: de bank buddy

                                       

De bankbuddy. Zie boven.

Je zet hem op je bankleuning en zo heb je extra ruimte om drankjes  neer te zetten. Ik kreeg het ding van Ronald Vriend, de uitvinder ervan. Ronald is al een jaar of vijftien een vriend van me – niet één die ik vaak zie, maar we kennen elkaar inmiddels behoorlijk goed.

De bankbuddy  staat nu al twee avonden op mijn bankleuning. Soms zet ik er  een flesje water in. Een kop koffie durf ik vanwege mijn onhandigheid nog niet in te zetten – straks dondert ie met Bank Buddy en al op de grond.De buddy is handig, maar ik kan mijn drank ook elders neerzetten natuurlijk.

Hoe komt een mens op het idee, vraag je je af...

“Bij mij is het uit nood geboren. Wij hebben een lange moderne hoekbank en geen salontafel. De hond zou met zijn staart alle kopjes van tafel mikken”, zo zegt Ronald Vriend. “Maar zelfs wanneer je een salontafel zou hebben … je zit meestal niet op een bank. Je hangt of ligt er op. Om dan je biertje of kop thee binnen pakbereik te hebben is geweldig. Denk ook aan die hoogzwangere vrouw die moeite heeft uit de bank omhoog te komen. Nu is er vaak aan het uiteinde wel een kastje of tafeltje, maar wanneer je in het midden zit wordt het al snel knijpen.”

Vriend, veertiger en al jarenlang conciërge op een HBO, praat enthousiast over zijn vinding. Je merkt dat hij én uitvinder is én commercieel inzicht heeft. “Ik wist dat er iets mee te doen was. Vandaar dat ik op een vrije woensdag maar eens van hout wat ben gaan zagen. En dingen uitproberen. Na verschillende modellen kom je dan op een ideaal  model, dat ik in gebruik nam.”

“Mensen die op bezoek kwamen, reageerden enthousiast:  'Kun je er eentje voor mij maken?'
Dus toen ben ik eens gaan bekijken of het vermarkt kon worden. Dat heeft een paar jaar geduurd.
Eerst heb ik de octrooi-aanvraag verzorgd en een innovatievoucher van Senter Novem gekregen. Ook daar heb ik weer verschillende prototypes voor laten maken. Toen een producent gezocht en uiteindelijk een bedrijf gevonden – AKF/AGF te Naarden –  die er in geloofde en mij wilde helpen."

                                       

 

“Het volgende probleem – uitdaging heet dat tegenwoordig toch? – diende zich aan: een goede, maar vooral betaalbare verpakking. Dat is net zo lastig als een goed product maken. Die Nederlandse verpakkers willen je allemaal een poot uit draaien. Of je er dan wel direct 50.000 wilt afnemen. 'Meneer ik weet niet eens of ik er tien verkoop', zo was mijn antwoord.”

“Ik moest ook de verkooppunten regelen. Uiteindelijk ben ik zelf de boer op gegaan bij de grote detaillisten. Het zelf verkopen bleek een probleem. Op een dag , het lijkt een sprookje, Inno-Essentials belde of ik met hun zaken wilde gaan doen. Dat wilde ik.”

Ik blijf het een merkwaardig en maf product vinden. Kan de mens zonder bankbuddy, vraag ik Vriend en ik besef tegelijkertijd hoe dom de vraag is.

Met de hem kenmerkende ironie zegt hij: “Ja. We konden het vroeger zonder internet of mobieltje. Zo werkt het met de bankbuddy ook. Natuurlijk kan je zonder, als je niet beter weet...

Zo'n 70% van Nederland heeft de bank nog met de rugleuning tegen de muur staan. In Engeland(daar heet hij de CouchComfee) ligt dat percentage nog wat hoger.

Dat zijn miljoenen banken.”

Vriend praat enthousiast door over zijn vinding:

“Het plan is dat midden 2010 de BankBuddy groots in de winkels komt. Hij is inmiddels al te koop via Internet, bij de Expo (boven 't IJ in Amsterdam-Noord), Inz and Out in Haarlem, Simon Levelt  in Jodenbreestraat (Amsterdam) en de Kadoos enzo, Nieuwe Hoogstraat nr.11 (Amsterdam).

En dan op naar het volgende project: ik werk aan een innovatie voor steekwagentjes.”

Vanavond ga ik het met wijn of thee proberen. Ik zal de buddy gebruiken. Momenteel, aan eind van de middag heb ik er een pen in gelegd... de afstandsbediening past er niet in. Misschien iets voor een volgende vinding?

De bankbuddy.

Prijs: rond 5 euro.

www.debankbuddy.nl

www.twitter.com/couchcomfee

mijn log bestaat 5 jaar

Vijf jaar terug publiceerde ik mijn eerste stukje op mijn eigen log.
Vijf jaar: voor internetbegrippen een eeuwigheid. de eerste twee maanden liet ik het nog wat rusten, vanaf 28 maart 2005 blogde ik geregeld. Ik had er zin in en tijd voor.
Ik heb al die vijf jaar hooguit een keer tien dagen niet geblogd -hoezeer ik soms ook het schrijven vervloekte.

Hier mijn eerste stuk... het is veel gelezen en heeft veel reacties... vanaf eind maart dus.

In april dus het echte vijfjarig bestaan van deze log, die sinds kort ook te bereiken is via www.renzoverwer.tk

Ik denk dat ik om het te vieren begin april een borrel ga drinken - in de Laurierboom , Jordaan (Amsterdam) ergens op een zaterdag. Lezers zijn welkom. U hoort nog meer.

Verkoop van huizen

Zo moet je het in elk geval NIET doen. Hilarisch? Ja.
Echt? hmm, ik zie geen links naar jaap, of funda. Geen feiten, geen adressen. Toch wil ik het best geloven.

Gaat een leven lang mee

Ooit, in elk geval in mijn jeugd, had je dat nog. Dat zaken een leven lang meegingen. Althans dat werd beloofd. Producten gingen hoe dan ook lang mee: wasmachines, radio's etc.: met gemak een jaar of vijftien. Kleding werd aangeprezen met 'gaat lang mee'
Dat was pas echt duurzaam. Het was allemaal ook duurder...

Nu is er een snellere wisseling van modellen, maar ook gaan dingen echt korter mee. Dat hoor je nooit bij de verhalen over 'betere kwaliteit'. Ook zijn spullen als auto, witgoed, audio-video-apparatuur e.d. moeilijker of helemaal niet te repareren - ook dat ging vroeger wel.
Een heel ander soort duurzaamheid dan die nu gepredikt wordt, en dat volgens mij vaak gewoon een etiket is voor iets waarin minder giftige stoffen zitten - en opdat je er meer geld voor kunt vragen.

Heb ik het bij het goede eind? Of praat ik onzin, verdient mijn impressie nuance?

Ik hoor het graag.

Marianne Timmer.. (deel zoveel)

Marianne Timmer zou wellicht toch naar de Olympische spelen kunnen. Op de mogelijkheid wijst de site sportgeschiedenis.nl. Er is namelijk nog steeds een reserveplek over, daar kan iemand voor  aangewezen worden...
Ongelooflijk als het verhaal-Timmer zo zijn zoveelste aflevering kent.
Het zou leuk zijn, maar ik vrees dat zelfs al wordt ze reserve, er wordt iemand ziek (of zegt af), en Timmer neemt deel, ze geen goud zal winnen.
Maar geinig zou het zijn.

Sport is echter vaak niet geinig.

Eerste indruk

Vaak gehoord: 'de eerste indruk is allesbepalend. Ik ga op mijn eerste indruk af - en is die meestal juist'.
Zouden de mensen die dit zeggen, beseffen dat ze zeer oppervlakkig handelen? Een mens, een ding, een bezigheid geen tweede kans geven? Dat de 'juistheid'  van hun indruk alleen maar komt, omdat ze niet verder kijken dan hun aanvankelijke vooroordeel??

Die mensen vinden het niet leuk oppervlakkig genoemd te worden.
Maar ja, ze zijn het wel. Ze erkennen het nota bene zelf.

Interviewworkshop Haarlem 1 maart

Interviewworkshop Maandag 1 Maart

Op maandag 1 maart wordt er een nieuwe interviewtechniekenworkshop gehouden in Haarlem.Voor journalisten van de schrijvende pers, journalistiek studenten en documentaire-makers.Van te voren stuurt iedere deelnemer een interview van hem/haar in, wat in de cursus uitvoerig wordt besproken door Frenk van der Linden en Jaap Mees. Ook staat er theorie en analyse op het programma.

Kosten zijn 100 Euro voor een hele dag. Aan te raden vakliteratuur: Interviewen-onthullend/respectvol van Michelle van Waveren. Het journalistiek interview van Freek Theunissen en God, geld, macht en liefde van Frenk van der Linden.

Graag opgeven bij jaapmees@orange.nl

Informatie over de initiatiefnemers: www.frenkvanderlinden.nl en www.free-spirits-film.eu  

CV-blunders

Geestig, deze blunders, gevonden in diverse Curriculum Vitae's.

Mijn favoriete blunders:

- Vaardigheden: "Ik kanblind typen."

- Nevenactiviteiten: "Bloed doneren. Twaalf liter tot op heden."

- Hobby's: paddestoelen jagen

- Telefoonnummer in geval van nood: "112"

Loopbaan en banen

Nu alweer bijna twee jaar terug stopte ik met de journalistiek. Ja, stoppen, want ik werd niet meer betaald als journalist. Ik schreef er er dit aardige stukje over, dat me nog steeds met trots vervult en waarop ik hartverwarmende reacties kreeg. Ik denk natuurlijk nog vaak aan de journalistiek, ik blog nog, en schrijf nog wel, maar nauwelijks gejaag meer...
En ik dacht er in het bijzonder aan toen ik dit stuk las. Jaja, bordenwasser heeft een betere status dan journalist...
En wat staat er op 46 in die lijst?

  Jawel, mijn huidige beroep.

Internetrecht: wat mag, wat mag niet en wat moet?

Nuttig artikel van ICT-jurist Arnoud Engelfriet. Ik citeer een paar punten  (en realiseer me: wat komt er veel bij kijken, bij dat internet!):

"Dit jaar werd de Wet Bewaarplicht van kracht. Internetproviders moeten allerlei gegevens van hun klanten bewaren gedurende eerst achttien en toen twaalf en nu uiteindelijk zes maanden, maar wat dit in de praktijk gaat betekenen, lijkt zelfs het Agentschap Telecom niet te weten. In Roemenië werd deze wet trouwens ongrondwetting verklaard.

(...)

De positie van forumbeheerders of moderators is nog niet echt uitgemaakt: de voorzitter van de Nationale Alliantie werd veroordeeld, omdat hij strafbare uitingen van leden niet verwijderde “hoewel hij daartoe uit hoofde van zijn bevoegdheden op het forum gehouden was in zijn functie als administrator/moderator.” De moderators van Stormfront waren echter niet schuldig aan medeplegen van discriminatie door dergelijke berichten te laten staan. “Medeplegen” is overigens strenger dan “medeplichtigheid”.

(...)

GeenStijl was goed de pineut dit jaar. Zo moest ze van de kantonrechter een bericht verwijderen waarin werd gemeld dat ene Wendy van D. “foekie foekie” zou hebben gedaan met ene Reinout O. Ook moest het roze shockblog een privacyschendend filmpje verwijderen. Het AD kreeg het voor elkaar dat GeenStijl de gelekte Misdaadmeter moest verwijderen, door een oneigenlijk inroepen van het databankenrecht om een journalistieke primeur van de concurrent tegen te houden. Als het omgekeerd zou zijn geweest, zou journalistiek Nederland op zijn kop hebben gestaan wegens aantasting van de persvrijheid."

Leerzaam!

vochtige streken / Charlotte Roche

Enkele fragmenten uit het vorig jaar verschenen boek Feuchtgebiete van Charlotte Roche:

"Wenn ich mit meiner Hand einen Schwanz wichse, achte ich immer darauf, dass etwas Sperma an meinen Händen bleibt. Das kratze ich mit meinen langen Fingernägeln auf und lasse es darunter hart werden, um es später am Tag als Andenken an meinen guten Fickpartner mit den Zähnen unter den Nägeln rauszuknabbern, im Mund damit rumzuspielen, drauf rumzukauen und es nach langem Schmecken und Schmelzenlassen runterzuschlucken. Das ist eine Erfindung, auf die ich sehr stolz bin: Mein Sexandenkenkaubonbon."

Leuk woord.

 

1. 

 

Ander fragment:

"Das Gleiche gilt natürlich auch für Sperma, das in der Muschi gelandet ist. Eben nicht mit dem Bidet zerstören! Sondern mit Stolz tragen. In die Schule zum Beispiel. Und Stunden nach dem Sex läuft es als kleine Überraschung warm aus der Muschi raus. Ich bin zwar im Klassenraum, mit den Gedanken aber ganz da, wo das Sperma hergekommen ist. Ich sitze selig lächelnd in meiner warmen Spermapfütze, während der Lehrer vorne über Gottesbeweise spricht. So lässt sich Schule aushalten. Über diese Flüssigkeitsverbindung zwischen meinen Beinen freue ich mich immer sehr und schreibe sofort eine SMS an den Verursacher: Dein warmes Sperma läuft mir grad raus! Danke!"

Met hygiene heeft de hoofdpersoon van het boek niet zoveel... geestig.
Er was, hoe toepasselijk, veel opwinding over het boek.
Roche werd door sommige feministen verafschuwd, anderen vonden het boek verfrissend.
Ik vond het boek erg over-de-top, en vermoed dat dat juist de bedoeling was. Sommige passages, zoals bovenstaande, zijn zelfs tamelijk geil.

Al vraag ik me af wat ik gemist zou hebben als ik het niet las.

ontvrienden en swaffelen

Onvrienden is gekozen tot het woord van 2009 , swaffelen was het woord van 2008.
Nu zijn het prima woorden hoor, ze hebben iets komisch, maar ik zie toch een nadeel van zo'n mediaverkiezing: het zijn geen echte woorden.

Ik kom nooit mensen tegen die zeggen: ik ga swaffelen.
Ik ontvriend je even. (nee, ze zeggen ik verwijder iemand van mijn hyves)

Nee, hooguit 'ben jij al aan het ontvrienden?'

En ze zouden dat nooit gezegd hebben als het geen woord van het jaar was geworden.

Woorden, woorden.